ធម្មជាតិបានបង្កើតមនុស្សកំពស់នឹងភ្នំ មនុស្សក៏មិនអាចនឹង
ចាប់ឈោងប្រវាអោយភ្នំអោយនៅក្នុងរង្វង់ដៃបានដែរ។
អាស្រ័យហេតុនេះហើយ ទើបចាស់បុរាណចងក្រងពាក្យមួយឃ្លាពោលថា “ ខ្លួនទាបកុំតោង ដៃខ្លីកុំឈោងប្រវាអោបភ្នំ ” ។ តើពាក្យមួយឃ្លាខាងលើមានអត្ថន័យខ្លឹមសារដូចម្តេច?
ជាគន្លឹះជៀសវាងក្នុងការយល់ច្រឡំដល់ការដោះស្រាយបញ្ហាខាងលើ
យើងគប្បីយល់អត្ថន័យនៃពាក្យ “ តោង ឈោង និង ភ្នំ ” ជាមុនសិន។ តោង គឺសំដៅលើការលូកដៃទាំងពីរ ប្រឹងចាប់ដើម្បីអោយខ្លួនឡើងផុតពីទីទាប។ ឈោងចាប់ មានន័យថា ការស្រវាចាប់អោយជាប់នៅក្នុងដៃ។ ភ្នំ
គឺធនធានធម្មជាតិ ដែលមាននៅលើផែនដី ហើយវាកើតឡើង
ពីកំលាំងនៃទំនើងផ្នត់របស់ស្នូលផែនដី
រុញច្រានស្រទាប់ពីខាងក្រៅ អោយប៉ោងឡើងលើមានទំហំធំ
និងខ្ពស់ឥតគណនា។
ប្រធានបទខាងលើមានន័យថា មនុស្សមានមាឌតូចទាប កំលាំងតិច
ហើយធម្មជាតិពិតនៃមនុស្សនេះមិនអាចមានសមត្ថភាពតោងស្រវាចាប់
ឬអោបយកភ្នំទាំងមូលតែម្នាក់ឯងបានឡើយ។ ពាក្យថា “
ខ្លួនទាបកុំតោង ដៃខ្លីកុំឈោងប្រវាអោបភ្នំ ”
គឺចង់បង្ហាញពីធាតុពិត របស់មនុស្ស
ហើយនិងភ្នំគឺមនុស្សមានមាឌតូចបំផុត
ឯភ្នំវិញមានកំពស់និងទំហំធំមហិមា
ដែលហេតុធ្វើអោយមនុស្សម្នាទាំងឡាយ
មិនអាចមានសមត្ថភាពឈោងចាប់ភ្នំបានឡើយ
តាមសមត្ថភាពរបស់មនុស្សអាចឈោងចាប់វត្ថុអ្វីសព្វយ៉ាងដែលមានទំងន់
និងមាឌតូចជាងខ្លួនតែប៉ុណ្ណោះ។ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងភ្នំ
មនុស្សអាចស្លាប់បង់សង្ខារដោយសារតែជំរកភ្នំមួយភាគតូចនៃភ្នំ។
ដូចនេះមនុស្សទាំងឡាយ គប្បីមានមហិច្ឆតាខ្លួនអោយបានសមរម្យ
ស្របទៅនឹងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនផងដែរទើបត្រឹមត្រូវ
ហើយជៀសវាងមានភាពបរាជ័យ និងខាតបង់ប្រយោជ។ ឯពាក្យ “
ខ្លួនទាបកុំតោង ដៃខ្លីកុំឈោងប្រវាអោបភ្នំ ”
ក្នុងន័យធៀបវិញគឺចង់បញ្ជាក់ចំពោះការរស់នៅរបស់មនុស្សក្នុងសង្គមសហគមន៍
ឬនៅក្នុងគ្រួសារដែលមិនចេះប៉ាន់ប្រមាណពីលទ្ធភាព
និងសមត្ថភាពផ្ទាល់ខ្លួនហើយមានមហិច្ឆតា
ធំហួសហេតុដែលនាំអោយខាងបង់ និងវិនាសអន្តរាយដល់ខ្លួនឯង។
ការប្រាថ្នាធំហួសប្រមាណនេះ ជាកត្តាមួយធ្វើអោយ
កើតមាននូវបញ្ហាពិបាកជាច្រើនដល់ ការរស់នៅរបស់ខ្លួននិងគ្រួសារ
ហើយនិងសង្គមជាតិផងដែរ។ ជាក់ស្តែងក្នុងសង្គមរបស់មនុស្ស
អ្នកខ្លះរស់នៅក្នុងសង្គមគ្រួសារតូចទាប ខ្សត់ខ្សោយអសមត្ថភាព
ដោយខ្វះការពិចារណាល្អិតល្អន់
ធ្វើអោយគេគិតខុសដោយមានមហិតច្ឆតាហួសប្រមាណ
ដោយប្រថ្នាចង់អោយខ្លួនបានល្អលើសលុបដូចគេ
ឬមានចិត្តប្រតិព័ទ្វទៅលើកូនកំលោះក្រមុំដែលរស់ក្នុងអំបូរខ្ពង់ខ្ពស់ថ្លៃថ្នូរ។
នេះគឺជាការប្រមើស្រមៃមួយដែលមិនអាចឈានទៅរកការសំរេចជោគជ័យបានឡើយ
ហើយបែទៅជានាំមកវិញនូវភាពខាតបង់
ទាំងពេលវេលានិងគេរ្តិ៍ឈ្មោះក្នុងការរស់នៅទៀតផង។ ផ្សេងពីនេះ
អ្នកខ្លះទៀតដោយសេចក្តីស្រមើប្រមៃខ្ពស់ធ្វើអោយខ្លួនបានគិតខុសហ៊ានប្រព្រឹត្តិនូវអំពើល្មើសច្បាប់ផ្សេងៗដែលជាហេតុនាំអោយមានទុក្ខទោសជាប់ខ្លូន។
អាស្រ័យហេតុនេះមនុស្សត្រូវគិតពីលទ្ធភាព
និងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនអោយច្បាស់លាស់ជាមុនសិន
មុននិងចាប់កិច្ចការអ្វីមួយ ដោយហេតុនេះ
ហើយទើបចាស់ទុំលោកពោលពាក្យ ប្រៀនប្រដៅ “ ខ្លួនទាបកុំតោង
ដៃខ្លីកុំឈោងប្រវាអោបភ្នំ ”
នេះជាមាគ៌ាសំរាប់ដើរទៅរកភាពរីកចំរើនជឿនលឿន និងសុភមង្គល់។
សរុបសេចក្តីពាក្យចាស់ខាងលើ ពិតជាមានលក្ខណល្អត្រឹមត្រូវ
សំរាប់អោយមនុស្សយល់អំពីទង្វើដែលត្រូវធ្វើ
និងសមត្ថភាពដែលខ្លួនមាន។
តាមរយៈការបកស្រាយខាងលើ
ប្រធានបទមួយនេះមានអត្ថន័យខ្លឹមសារ
ទូលំទូលាយសំរាប់អប់រំទូន្មានប្រៀនប្រដៅមនុស្សអោយយល់អំពីសមត្ថភាពផ្ទាល់របស់ខ្លួន
ជៀសវាងធ្វើអ្វីអោយហួសពីសមត្ថភាព
វាជាហេតុនាំអោយជួបប្រទះនិងការខាតបង់។ ដូចនេះកូនខ្មែរ
ទាំងឡាយគប្បីខិតខំរៀនសូត្រ និងចេះស្វែងយល់ពីចំណុចខ្លាំង
និងចំណុចខ្សោយរបស់ខ្លួនមុននឹងប្រព្រឹត្តិកិច្ចការផ្សេងៗ៕
No comments :
Post a Comment